Riskli yapı, 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun’un m.2/f.1, (d) bendi ve 6306 Sayılı Kanunun Uygulama Yönetmeliğinin m.3/f.1 (g) bendi hükümlerinde tanımlanmıştır. 

Genel Olarak Riskli Yapı

Riskli yapı, 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun’un m.2/f.1, (d) bendi ve 6306 Sayılı Kanunun Uygulama Yönetmeliğinin m.3/f.1 (g) bendi hükümlerinde tanımlanmıştır. İlgili düzenlemelere göre riskli yapı, “riskli alan içinde veya dışında olup ekonomik ömrünü tamamlamış olan ya da yıkılma veya ağır hasar görme riski taşıdığı ilmî ve teknik verilere dayanılarak tespit edilen yapıyı” ifade etmektedir[1]. Kanun’da[2] yapılan tanım doğrultusunda “riskli yapı” kavramının içerik bakımından bir sınırlamaya tabi tutulmadığı görülmektedir. Ancak Uygulama Yönetmeliği m.7/f.1,c.2’de riskli yapı tespitinin “kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan yapılar ile hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılar hakkında” yapılacağı belirtilmiştir. Bu noktada Yönetmelik[3] kapsamında riskli yapıya yönelik gerçekleştirilecek başta risk tespiti olmak üzere kentsel dönüşüm uygulamalarının, riskli binalar ile sınırlandırılmış olduğu anlaşılmaktadır[4].